Άρθρο του Κώστα Λαπαβίτσα στην Guardian στις 19 Μάρτη 2012.
Τώρα έχουμε μια δομή χρέους που θα οδηγήσει σε διαμάχες ανάμεσα στην ΕΕ, το ΔΝΤ και σε μια Ελλάδα που της ζήτησαν να συναινέσει στην αυτοκτονία της.
Τώρα έχουμε μια δομή χρέους που θα οδηγήσει σε διαμάχες ανάμεσα στην ΕΕ, το ΔΝΤ και σε μια Ελλάδα που της ζήτησαν να συναινέσει στην αυτοκτονία της.
Τελειώνει η κρίση της ευρωζώνης με θρήνους; Αυτή η άποψη κερδίζει έδαφος για διάφορους λόγους.
Πρώτο, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, στήριξε τις τράπεζες παρέχοντας 1 τρις ευρώ ρευστότητα από τον Δεκέμβρη. Δεύτερο, το ελληνικό χρέος αναδομήθηκε, ένα νέο πρόγραμμα διάσωσης έχει συμφωνηθεί, και έχει αποφευχθεί μια χαοτική χρεοκοπία. Ευρύτερα, νέοι κανόνες δημοσιονομικής πειθαρχίας έχουν συμφωνηθεί ώστε να ελέγχουν τις ανεύθυνες περιφερειακές οικονομίες.
Η ανταπόκριση των χρηματοπιστωτικών αγορών ήταν θετική. Τα σπρεντς των Ιταλικών και Ισπανικών ομολόγων έχουν πέσει απότομα, τα χρηματιστήρια κινούνται ανοδικά, συμπεριλαμβανομένου και αυτού της Νέας Υόρκης, ενώ ακόμα και κάποια Ελληνικά ομόλογα έχουν αναβαθμιστεί, από τις πολύ κακόβουλους οίκους αξιολόγησης.

